فصل 11 نكوهش غنا ثروت و غنائى كه از حلال به دست آمده باشد و زائد بر كمترين مرتبهء آن در مصرفهاى درست و در خور بذل شود و وجود و عدم آن در نزد صاحبش مساوى باشد از آفتها و خطرها مصون و ايمن است . امّا ديگر اقسام آن از آفت يا خطر خالى و بر كنار نيست ، و دوستى آن يكى از موارد و مصاديق محبّت دنياست ، بلكه به خود حبّ مال باز مىگردد . و آنچه در ذمّ دنيا و مال وارد شده است بر ذمّ آن نيز دلالت دارد . و در ذمّ و نكوهش بخصوص آن بعضى از آيات و اخبار رسيده است ، خداى سبحان مىفرمايد : « انَّ الانْسانَ لَيَطْغى أنْ رَآه اسْتَغْنى » 96 : 6 - 7 ( علق ، 6 و 7 ) . « انسان همين كه خود را بىنياز ديد طغيان مىكند » . و از رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم پرسيدند : چه كسانى از امّت تو بدتريناند ؟ فرمود : « اغنياء » . و به بلال فرمود : « خدا را ملاقات كن در حالى كه فقير باشى و ملاقات مكن او را در حالى كه غنى باشى » . و فرمود : « فقيران امّت من پانصد سال پيش از اغنياى آنان به بهشت خواهند رفت » . و فرمود : « اطَّلعت على الجنّة ، فرأيت أكثر أهلها الفقراء . و اطَّلعت على النّار ، فرأيت أكثر أهلها الأغنياء » . « به بهشت نگريستم و از آن آگاهى يافتم ، بيشتر اهل آن را فقيران ديدم ، و